TEKEL işçilerinin hükümetin kendilerini 4C kapsamında çalıştırma önerisini reddederek başlattığı eylem devam ediyor.
Ankara’nın dondurucu soğuğunda yapılan eylemlerin sona ermesi için hükümetin geri adım atması bekleniyor.
Bu kapsamda Türk-İş temsilcileri ile Başbakan Recep Tayyip Erdoğan bir görüşme yaptı ve görüşmenin sonucunda Başbakan Erdoğan’ın iki bakanını konuyla ilgili inceleme yapılması için görevlendirdiği açıklandı.
Süreci herkes biliyor, yakından takip ediyor…
Konuyla ilgili olarak ANAP eski milletvekili, eski bakan Yılmaz Karakoyunlu’nun yaptığı bir değerlendirme benim oldukça ilgimi çekti.
Halen Demokrat Parti’de siyaset yapan Yılmaz Karakoyunlu Türk siyasetinin “hatipliği ile bilenen” önemli bir şahsiyeti…
Yılmaz Karakoyunlu’yu televizyon ekranlarında sizi yerinize mıhlayan bir hatip, ya da Cumhuriyet tarihinin çeşitli dönemlerini konu alan her biri belgesel niteliğinde romanlarıyla tanımış olmanız muhtemeldir.
Eski bakan-milletvekili, sıkı roman yazarı, söz üstadı ve halen de Demokrat Parti Genel İdare Kurulu Üyesi…
Karakoyunlu’nun değerlendirmesini sizlerle paylaşmak istiyorum…
YILMAZ KARAKOYUNLU DİYOR Kİ…
Tekel, sendikal olarak Türk-İş‘e bağlı bir işletme…
Türk-İş’in başında on yıl önce Bayram Meral vardı.
Bayram Meral bugün CHP Ankara Milletvekilidir.
Genel Sekreter de Hüseyin Karakoç‘tu.
Hüseyin Karakoç bugün CHP Parti Meclisi üyesidir.
Bu iki önemli sendikacı, başbakan korkutmaya meraklıydılar. Ne zaman bir talepleri olsa ve biraz dirençle karşılaşsalar, hemen klasik tehdit cümlesini kullanırlardı: “Yarın Kızılay’a 200 bin işçiyi dökerim”
Bu konuda en çekingen isim rahmetli Bülent Ecevit idi. Her talebi kabule yönelen bir gelenek başlatmıştı.
Türk-İş’in üslubu buydu; ama Bayram Meral akıllı adamdı, sözünü gerçekleştirmez; böylece işçilerine Kızılay gösterileriyle kış ortasında eziyet çektirmezdi.
Anlaşılıyor ki, Türk-İş’te üslup değişmiş; şimdi yüksek yöneticiler, işçileri sokağa salıyorlar. Polis yönetiminin Tekel işçilerine reva gördüğü orantısız güç kullanımını tasvip etmedim. Bugün de kınıyorum.
İşin bir de sendikal yönden kötüye kullanımını var; onu da aynı ölçekte ayıplıyorum.
Tekel işçileri olayının iki yıllık geçmişi var. Çözüm yolu o zaman Türk-İş yetkilileriyle görüşülmüştü.
Tayyip Bey’in talimatıyla Özelleştirme süreci ertelendi.
Böylece bu iki yıl içinde işçiler çalışmadan tam 40 trilyon maaş aldılar.
Türk-İş, çalışmadan maaş alınmasını anlaşılıyor ki çağdaş sendikacılık saymış, ağzını açmamıştı.
Çalışmadan ücret alma sendikacılığının bu minval üzere sürmesini isteyen Türk-İş, iki yıl süren eski tas, eski hamam bedavasının sürmesini istiyor.
Halkımız şunu sormalı: Neden geçmiş iki yıl içinde kimse sokakta değildi?
Sokakta değildi; çünkü çalışmadan alınan maaş dönemi vardı.
Tekel işçileri olayı, hükümet ile Türk-İş arasında yaşanan bir karar isabeti ve adaleti mücadelesidir.
Bu işte Tayyip Bey haklıdır; çünkü ödenen o paralar sizin verginizdir.
Çocuklarınızın nafakasıdır.
Üstelik kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenerek 4C kapsamında çalıştırılma önerisini Türk-İş reddediyor. Bu bir klasik Türk-İş modelidir.
CHP de, iki önemli sendikacı mensubundan işin adaletini sormalıdır. Çünkü akıllı siyaset bunu gerektiriyor; ama her ikisinden de ses çıkacağını sanmıyorum.
Tıpkı şairin dediği gibi: “İnsafa zemin yoksa eğer, çare bulunmaz. Her söz yine bir lâf-ü güzaf hükmüne benzer…”
