AĞANIN birisi civardaki köylülerin hepsini hayır olsun diye çiftliğine yemeğe davet etmiş. Sofrada bir kuş sütü eksik. Bu güzel ziyafetin ardından hayır olsun diye her bir köylüye üçer kile de buğday vermiş. Köylüler buğday çuvallarını sırtlayıp köylerinin yolunu tutmuşlar. Yolda giderken köylülerden biri; “Yahu şu ağa ne hayırsever, ne iyi insan. Çektiği ziyafet yetmiyormuş gibi hepimize üçer kile de buğday verdi” demiş.
Yanındaki köylü şüpheci bir tavırla elini sallayıp; “Bakalım kilesi doğru mu?..” demiş.
Evet, bazıları her şeye şüphe ile yaklaşır. Hep bir eksik, hep eleştirecek bir şeyler arar. Tenkit etmek, eleştirmek onlar için kolaydır.
Hani Fransa hükümet üyelerinden biri, Napolyon’u bir muharebe konusunda tenkide kalkışıp parmağını harita üzerinde gezdirerek;
… Önce şurasını almalıydınız, sonra buradan geçerek ötesini zapt etmeliydiniz, gibi fikirler belirtmeye başlamış.
Napolyon:
- Evet, demiş; eğer parmakla alınabilseydi, dediğiniz gibi yapardım.
Dünyada en kolay şey tenkit etmektir. Bazıları bunu çok yapar. Kahvehanelerde veya içki masalarında mutlaka dinledikleriniz olmuştur. Sohbet ortamında hemen ortaya bir inci atıverirler;
- Ben olcam terörü bir günde bitiririm vallahi!..
Peki, nasıl bitirirsin?
- Beş altı yüz kişiyi sallandıracaksın… tarayacaksın… bak gör kalıyor mu?..
Bekâra karı boşamak kolay ya. Bir başkası;
- Bana bırakacaklar, pahalılığı bir ayda hallederim alimallah!..
Peki, nasıl halledersin?
- Lüks tüketim maddelerinin ithalatını tamamen yasaklarım… Avrupa ülkelerine restimi çekerim, bak ne oluyor!..
Eh dinleyen de var ya. Bir başka bilgiç;
- Üstadım bizim çiftçimiz işi bilmiyor. Ben olsam iki üç senede köşe olurum evelallah!..
Peki, sen nasıl yapacaksın bunu?
- Abicim ekeceksin 20 dönüm marul. Metrekareye 25 marul. Dekara yapar 25.000 marul. 20 dönümde 500.000 marul.
Eeee!..
Eeeesi var mı birader? Birer liraya satsan, al sana 500 bin lira!..
Vay be!..
Hâlbuki arkadaş marulu sadece salatada görmüştür o kadar.
Bazıları eleştirmeyi, tenkit etmeyi o kadar çok sever ki. Muhabbetlerinin, sohbetlerinin tek hamuru budur.
Ben Belediye Başkanının yerinde olsam şöyle yaparım… Kaymakamın yerinde olsam böyle yaparım… Başbakanın yerinde olsam her şeyi hallederim…
Dinlemeye devam edersen daha neler yapar neler…
Derinlemesine bilgi sahibi olmadan sıfır eleştirmiş olmak için veya sadece kendisini tatmin etmek için yapılırsa bunun ne eleştirene ne eleştirilene ne de vatandaşa hiçbir faydası yoktur. Mesele üzüm yemek olmalı, bağcıyı dövmek değil.
Ve acaba sabahtan akşama iyiyi kötüyü eleştiren bu arkadaşlar kendi evinde, işinde çok mu başarılılar? Çevresinin, mahallesinin, ilçesinin, belediyesinin sorunlarına karşı ne kadar duyarlıdırlar?
Bu konuda neler yapıyoruz? Hiç…
İsveç, Norveç gibi İskandinav ülkelerinde binlerce gönüllü sivil toplum kuruluşları var. Herkes eksiksiz bir dernekte aktif üye olarak görev alıyor. Bazıları birkaç dernekte birden.
İlçemizde kaç tane gönüllü sivil toplum örgütü var? Buralarda kaçımız çevremiz için, ilçemiz için aktif görev alıyoruz?
Hemen hemen hiç…
Oysa örgütsüz toplumun başarılı olma şansı ne yazık ki yoktur.
Bugünkü yazımızı da yine bir fıkra ile noktalayalım.
İnşaatta çalışan bir adam Doktora gidip haftalardır tuvalete çıkamadığını söylemiş. Doktor muayene edip, adamın külotunu indirmiş ve yüzükoyun masaya yatmasını istemiş. Adam denileni yapınca doktor içeriden getirdiği çekiçle 3-4 kere sertçe adamın kıçına vurmuş.
“Tamam. Şimdi tuvalete gidin”. Birkaç dakika sonra tuvaletten rahatlamış şekilde çıkan adam “Sağol Doktor bey” demiş. “Hep böyle olabilmek için ne yapmalıyım?..”
“Bir şey yapmanıza gerek yok” demiş Doktor, “Tuvaletini yaptıktan sonra çimento torbası yerine tuvalet kâğıdı kullan yeter!”
Haftaya buluşmak umuduyla esen kalın.
